هشدار شیوع بیماری های واگیردار در روستاها و مناطق محروم مازندران

به گزارش خبرنگار ایرنا، سیده محدثه حسینی روز یکشنبه در حاشیه جلسه ستاد معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران در ساری در گفت و گو با خبرنگاران اعلام کرد: در برخی روستاهای مازندران، به دلیل نبود مدیریت صحیح در فرآیند سالم سازی آب، طغیان بیماری هایی مانند اسهال حاد آبکی و اسهال های عفونی مشاهده شده است.

وی اظهار داشت: این مناطق اغلب تحت پوشش شوراهای روستایی هستند که متولی تأمین و نگهداری آب به شمار می روند.

مازندران حدود سه هزار و 600 روستا دارد که نیمی از جمعیت سه میلیون و 400 هزار نفری استان در مناطق روستایی ساکن هستند که از این میزان نیز حدود نیمی از جمعیت روستایی استان زیرپوشش خدمات شرکت آب و فاضلاب نیستند.

محل تامین آب آشامیدنی بسیاری از این روستاها از چشمه ها و نهرهای جاری در منطقه است که با توجه اینکه زیر پوشش شبکه آب و فاضلاب مازندران نیستند تامین و انتقال آب مردم این روستاها توسط برخی افراد به عنوان متولیان منطقه انجام می شود و مدیریت این موضوع به صورت خودگردان است.

متولیان امور آب این روستاها برای سرجمع کردن آب ضمن ایجاد منبع ذخیره از اهالی می خواهند تا با هزینه شخصی خودشان نسبت به لوله کشی درون منزل خود اقدام کنند و برای همین آنها تمایلی ندارند که امور آب روستای خود را به شرکت آب و فاضلاب به عنوان متولی امر واگذار کنند.

این روند برای سالها به عنوان چرخه معمول و عادی تامین وانتقال آب در این روستاها بوده و بنا به اظهارنظر مسوولان حوزه آب و فاضلاب حتی به محلی برای درآمد افراد خودگردان آب مبدل شده است.

در همین حال براساس قانون تشکیل شرکتهای آب و فاضلاب مصوبه 1369/10/11مجلس شورای اسلامی، ایجاد و بهره برداری تأسیسات مربوط به توزیع آب شهری و روستایی و همچنین جمع آوری و انتقال و تصفیه فاضلاب در داخل محدوده قانونی شهرهای هر استان به عهده شرکت مستقلی بنام شرکت آب و فاضلاب استان خواهد بود که توسط وزارت نیرو تشکیل خواهد شد.

براساس تبصره سه این قانون اجرای طرحهای تامین و انتقال آب بر حسب مورد و در صورت توانایی و درخواست شرکتهای آب و فاضلاب از طریق وزارت نیرو به این شرکتها تفویض می شود و در تبصره چهار آن نیز بهره برداری از کل تاسیسات آب مشروب اعم از تصفیه خانه، خطوط انتقال، منابع سیستمهای کنترل و غیره به عهده شرکتهای آب و فاضلاب قرار داده شده است.

اما خودگردانی آب آشامیدنی در روستاهای مازندران به مشکل بهداشتی مبدل شده است و هر از چندگاهی مسوولان بهداشتی و درمانی در این خصوص ابراز نگرانی می کنند.

معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران همچنین از خطر پنهان تب دانگی در غرب استان خبر داد و گفت که در سال های گذشته، ناقل بیماری زای آئدس آلبوپیکتوس در مناطق غربی استان شناسایی شده است و با توجه به تغییرات اقلیمی و گرم تر شدن هوا، احتمال گسترش بیماری های منتقله از طریق این پشه در آینده ای نه چندان دور وجود دارد.

تب دنگی یک بیماری ویروسی است که توسط پشه هایی به نام آئدس منتقل می شود. این ویروس، چهار نوع ویروس دنگی را شامل می شود که هر کدام می توانند علت ابتلا به تب دنگی شوند.

افزایش ابتلا به تب دنگی معمولاً در مناطق گرمسیری اتفاق می افتد، زیرا پشه های ناقل آن در این مناطق به راحتی می توانند رشد و تکثیر کنند. همچنین، باران های زیاد و تجمع آب در ظروف و اشیاء مختلف می تواند محیط مناسبی برای تکثیر این گونه از پشه ها فراهم کند.

انسان ممکن است از طریق نیش پشه های حامل ویروس دنگی به این بیماری مبتلا شود. وقتی یک پشه حامل ویروس دنگی انسانی را نیش می زند، ویروس وارد سیستم خونی او می شود و عفونت را آغاز می کند.

درمان تب دنگی به تسکین علائم آن، نظیر تب، درد عضلانی، سردرد، و استفاده از آب و الکترولیت ها برای جبران از دست دادن مایعات بدن تأکید دارد. در صورت بروز عوارض جدی، مانند خونریزی گوارشی، به مداخله فوری پزشکی نیاز است.

برای پیشگیری از تب دنگی، مهم است که از در معرض نیش پشه ها بودن در مناطق خطرناک پرهیز کرده و از روش های حفاظت شخصی نظیر استفاده از اسپری ضد پشه، پوشیدن لباس های مناسب، و استفاده از پنجره ها و درها با توری استفاده کرد. همچنین، برنامه های کنترل پشه ها و حذف محل های آب راکد نقش مؤثری در کاهش ابتلا به تب دنگی دارند.

وی همچنین از افزایش نگران کننده موارد حیوان گزیدگی در استان خبر داد و تصریح کرد: متأسفانه ویروس هاری در بین وحوش و حیوانات اهلی مانند سگ های صاحب دار، سگ های ولگرد، گربه ها و گاوها در گردش است. این موضوع می تواند باعث افزایش موارد ابتلا به هاری در صورت نبود مراقبت های بهداشتی مؤثر شود.

حسینی با تأکید بر نقش پیشگیری و آگاهی بخشی به جامعه، خاطرنشان کرد:برنامه های بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مازندران با تمرکز بر آموزش همگانی، کنترل بیماری ها، مراقبت فعال و بهبود زیرساخت های بهداشتی اجرا می شوند و برای کاهش بار بیماری در استان، هم افزایی بین مردم، نهادهای محلی و سیستم سلامت ضروری است.